लमजुङ । कहाली लाग्दा र हेर्दै टोपी खस्ने छङ्गाछुर बढेमाका भीरको कापाहरुमा चोयाको डोरीमा झुण्डिएर गर्नुपर्छ भीरमौरीको सिकार । परापूर्व कालदेखि स्थानीयले यस्तै जोखिम मोलेर महशिकार गरिरहेका छन् ।
लमजुङका विभिन्न ठाउँका भीरपहरामा हुने भीरमहको शिकार सुरक्षित बनाउन शिकारीहरुलाई सुरक्षा सामाग्रीको बन्दोबस्त गरिएको छ । मौरी विकास केन्द्र गोदावरी ललितपुरले भिरमौरीको मह सिकार गर्नेलाई सचेतनासहितको तालिम र सुरक्षा सामाग्री वितरण गरेको हो ।
मस्र्याङ्दी गाउँपालिका–२ को घनपोखरा र वडा नं. ६ को नाईचे गाउँका शिकारीहरुलाई एक÷एक बण्डल आधुनिक डोरीसहितका सामाग्री प्रदान गरिएको हो । अझैपनि गाउँघरमा बाँस तथा निगालोको चोयाको डोरी प्रयोग हुने गरेको र त्यो डोरी लामो समय नटिक्ने भएकोले बषौंसम्म खप्ने आधुनिक डोरी सहयोग गरिएको मौरी विकास केन्द्र गोदावरी ललितपुरका प्रमुख तीर्थकुमार श्रेष्ठले बताउनुभयो ।
सोही अबसरमा हिमालयन क्लिफ हनि संस्थाले मह सिकार गर्ने १३ वटा गाउँलाई सुरक्षा सामाग्री सहयोग गरेको छ । मह शिकार गर्दा लगाउने टोपी, ज्याकेट पञ्जा र जुत्तालगायतका सामाग्री सहयोग गरिएको हिमालयन क्लिफ हनि संस्थाका संञ्चालक सुनिल कंडेल बताउनुभयो । करिब ६० हजार बराबरको सामाग्री सहयोग गरेको उहाँले जानकारी गराउनुभयो ।
लमजुङको घनपोखरा, उपल्लो चिप्ला, नाईचे, सिमी, लुदी, टाँप गाउँ, सिउरुङ, भुजुङ, नयाँगाउँ, ताघ्रिङ, तल्लो चिप्ला, तल्लो घनपोखरा र ताँजे गाउँका मह सिकारी टोलीलाई सुरक्षा सामाग्री सहयोग गरिएको सो संस्थाले जनाएको छ ।
सुरक्षा सामाग्री सहयोग गर्नुअघि भिरमौरीको अबस्था, भिरमौरीको महसिकार गर्दा अपनाउनु पर्ने सावधानी, सचेतना र तयारीको बारेमा प्रशिक्षण दिइएको मौरी विकास केन्द्र गोदावरी ललितपुरका मौरी विज्ञ एवं प्रधानाध्यपक रेशमबहादुर थापाले जानकारी दिनुभयो ।
विश्वमा नै विरलै हुने यस प्रकारको महशिकार लमजुङका घनपोखरा, सिउरुङ, ताघ्रिङ, भुजुङ, दूधपोखरी, बन्सार, ढोडेनी लगायतका स्थानमा बर्षैसाल गरिन्छ । ‘हनीहन्टिङ’ अथार्त महशिकार पर्यटक आकर्षणको माध्यमका साथै आम्दानी पनि हुँदै गएको कृषि ज्ञान केन्द्र लमजुङका प्रमुख सुदिप खतिवडाले बताउनुभयो ।
